ΟΙ 4 ΓΥΝΑΙΚΕΣ!!!!!!

Υπήρξε κάποτε ένας πλούσιος έμπορος που είχε 4 συζύγους.
Αγάπησε την 4η γυναίκα και της πρόσφερε πάντα κοσμήματα, ρούχα, πλουσιοπάροχες λιχουδιές. Της έδινε τα καλύτερα υλικά αγαθά έστω και αν δεν είχε την δική της φροντίδα.
Αγάπησε επίσης την 3η γυναίκα του πάρα πολύ. Ήταν πάρα πολύ όμορφή με πλούσια εξωτερικά χαρίσματα και ήταν πολύ περήφανος γι’ αυτήν. Πάντα ήθελε να βγαίνει με αυτήν την πεντάμορφη γυναίκα και να την δείχνει στους φίλους του. Ωστόσο, ο έμπορος ήταν πάντα με τον μεγάλο φόβο ότι θα μπορούσε να το σκάσει με κάποιον άλλο.
Πάρα πολύ, αγαπούσε και την 2η γυναίκα του. Ήταν μια σοβαρή γυναίκα που πάντα ήταν η έμπιστη φίλη του. Κάθε φορά που ο έμπορος αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα, στρεφόταν σε αυτή σύζυγό για να τον βοηθήσει. Πάντα είχε μια λύση στους δύσκολους καιρούς.
Τώρα, η 1η σύζυγος του εμπόρου ήταν η πιο πιστή σύντροφος. Είχε μεγάλη συμβολή στη διατήρηση της επιχείρησής του, καθώς και τη φροντίδα του νοικοκυριού. Ωστόσο, ο έμπορος δεν την αγαπούσε, παρόλο που τον αγαπούσε αυτή πολύ βαθιά.
Μια μέρα, ο έμπορος έπεσε άρρωστος. Ήξερε ότι επρόκειτο να πεθάνει σύντομα. Σκέφτηκε την πολυτελή ζωή του: «Τώρα έχω 4 συζύγους μαζί μου. Αλλά όταν πεθάνω, θα φύγω μόνος. Πόσο μοναχικός Θα είμαι!"
Έτσι, ζήτησε από τη 4η σύζυγο: "Σ 'αγάπησα πολύ, σου πρόσφερα τα καλύτερα ρούχα και είχα τη μεγαλύτερη προσοχή πάνω σου. Τώρα που θα πεθάνω, θα με ακολουθήσεις για συντροφιά;" "Δεν υπάρχει περίπτωση!" απάντησε η 4η γυναίκα του και έφυγε μακριά χωρίς άλλη λέξη. Η απάντηση της ήταν σαν ένα κοφτερό μαχαίρι στην καρδιά του.
Ο θλιμμένος έμπορος, στη συνέχεια, ζήτησε από την 3η γυναίκα, «Σε έχω αγαπήσει τόσο πολύ για όλη μου τη ζωή. Τώρα που θα πεθάνω, θα με ακολουθήσεις για συντροφιά;" "Όχι!" απάντησε η 3η γυναίκα. "Η ζωή είναι τόσο όμορφη εδώ! Πάω να ξαναπαντρευτώ όταν πεθάνεις!" Του εμπόρου η καρδιά βυθίστηκε στη θλίψη.
Ζήτησε τότε από τη 2η σύζυγο, «Εγώ πάντα ζητούσα τη βοήθεια σου και πάντα μου την έδινες. Τώρα χρειάζομαι τη βοήθειά σου και πάλι. Όταν πεθάνω, θα με ακολουθήσεις για συντροφιά;" "Λυπάμαι, δεν μπορώ να σε βοηθήσω αυτή τη φορά!" απάντησε η 2η γυναίκα. «Το πολύ που μπορώ να κάνω είναι να σε συνοδεύσω μέχρι στον τάφο σου." Η απάντηση ήρθε σαν κεραυνός και ο έμπορος ένοιωσε κατεστραμμένος.
Μια φωνή φώναξε: «Θα φύγω εγώ μαζί σου. Εγώ θα σε ακολουθήσω". Ο έμπορος κοίταξε και είδε την 1η του σύζυγο. Ήταν τόσο θλιμμένη και χλωμή σαν άρρωστη. Με πολλή θλίψη, ο έμπορος είπε, "Έπρεπε να σου δείξω πιο πολύ αγάπη και φροντίδα από ότι σου έχω δώσει!"
Στην πραγματικότητα, έχουμε όλοι και τις 4 γυναίκες στη ζωή μας
α. Η 4η γυναίκα είναι το σώμα μας. Δεν έχει σημασία πόσο πολύ χρόνο και προσπάθεια αφιερώνουμε για να το κάνουμε να δείχνει πλούσιο και να φαίνεται καλά, αυτό θα μας αφήσει όταν πεθάνουμε.
β. Η δική μας 3η σύζυγος; Τα υπάρχοντά μας, η οικονομική μας κατάσταση και ο πλούτος. Όταν πεθαίνουμε, όλα μένουν πίσω και σε άλλους.
γ. Η 2η σύζυγος είναι οι φίλοι μας, η οικογένεια μας. Δεν έχει σημασία πόσο κοντά ήταν για μας όταν είμαστε ζωντανοί, το μόνο πλέον που μπορούν να κάνουν είναι μείνουν μέχρι τον τάφο.
δ. Η 1η γυναίκα είναι στην πραγματικότητα η ψυχή μας, συχνά την παραμελούμε για χάρη της επιδίωξης μας για τα υλικά αγαθά, τον πλούτο και την αισθησιακή ευχαρίστηση.
Είναι στην πραγματικότητα το μόνο πράγμα που μας ακολουθεί όπου και αν πάμε. Ίσως είναι μια καλή ιδέα να την καλλιεργήσουμε και να την ενισχύσουμε τώρα αντί να περιμένει έως ότου είναι πολύ αργά!!!!!!!!!!

κείμενο αγνώστου συγγραφέα

Ενα κείμενο αγνώστου συγγραφέα λέει ότι καθένας μας
μπορεί να υιοθετήσει δύο στάσεις στη ζωή του: να Χτίζει ή να Φυτεύει.
Οι χτίστες μπορεί να χρειαστούν χρόνια για το έργο τους,
μια μέρα όμως τελειώνουν αυτό που έκαναν και περιορίζονται
από τους ίδιους τους τοίχους τους.
Οταν ολοκληρώνεται το χτίσιμο, η ζωή χάνει το νόημά της.
Εκείνοι που φυτεύουν μπορεί να υποφέρουν από τις καταιγίδες
και σπάνια ξεκουράζονται.
Ένας κήπος όμως δε σταματά ποτέ να αναπτύσσεται
και παρόλο που απαιτεί την προσοχή του κηπουρού,
του δίνει παράλληλα και τη δυνατότητα να ζήσει τη ζωή του σαν μια μεγάλη περιπέτεια. 

Ζήσε απλά

Ακριβώς πάνω από τον δρόμο μου είναι ένα χωράφι με δύο άλογα.Από μία απόσταση, κάθε άλογο φαίνεται φυσιολογικό.Αλλά εάν σταματήσεις το αυτοκίνητό σου, ή περπατήσεις κοντά, θα παρατηρήσεις κάτι καταπληκτικό...
Το κοίταγμα στα μάτια του ενός αλόγου θ' αποκαλύψει ότι είναι τυφλό.
Ο ιδιοκτήτης του διάλεξε να μην το εξαλείψει, αλλά έφτιαξε ένα καλό σπίτι γι' αυτό.Αυτό από μόνο του είναι καταπληκτικό.
Εάν σταθείς κοντά και αφουγκραστείς, θ' ακούσεις τον ήχο μιας καμπάνας.
Κοιτώντας γύρω για την πηγή του ήχου θα δεις ότι προέρχεται από το μικρότερο άλογο στο χωράφι.
Προσκολλημένο στο καπίστρι του αλόγου είναι ένα κουδουνάκι. Επιτρέπει στον τυφλό φίλο να ξέρει πού είναι το άλλο άλογο, έτσι ώστε να μπορεί ν' ακολουθεί.Καθώς στέκεσαι και παρατηρείς αυτούς τους δύο φίλους, θα δεις ότι το άλογο με το κουδούνι πάντα ελέγχει το τυφλό άλογο και ότι το τυφλό άλογο πάντα ακούει το κουδουνάκι και μετά προχωρά αργά προς το μέρος του άλλου αλόγου εμπιστευόμενο ότι δεν θα ξεστρατήσει.
Όταν το άλογο με το κουδούνι επιστρέφει στο σκέπαστρο της σιταποθήκης κάθε βράδυ, σταματά περιστασιακά και κοιτά πίσω, για να βεβαιωθεί ότι ο τυφλό φίλος δεν είναι πολύ μακριά πίσω για ν' ακούσει το κουδούνι. Όπως οι ιδιοκτήτες αυτών των δύο αλόγων, ο Θεός δεν μας πετά γιατί δεν είμαστε τέλειοι ή γιατί έχουμε προβλήματα ή προκλήσεις. Μας παρακολουθεί από πάνω και μάλιστα φέρνει άλλους στις ζωές μας για να μας βοηθήσουν όταν είμαστε σε ανάγκη…
Μερικές φορές είμαστε το τυφλό άλογο οδηγούμενοι από το κουδουνάκι αυτών που ο Θεός τοποθετεί στις ζωές μας
Άλλες φορές είμαστε το άλογο οδηγός, βοηθώντας άλλους να βρουν τον δρόμο τους…
Οι καλοί φίλοι είναι σαν αυτό...
Μπορεί να μην τους βλέπεις πάντοτε, αλλά ξέρεις ότι είναι πάντα εκεί.
Παρακαλώ άκου προσεκτικά για το δικό μου κουδούνι και θα ακούσω προσεκτικά για το δικό σου.
Και θυμήσου...
Να είσαι πιο καλός (με τους άλλους) από ότι είναι απαραίτητο
Καθένα που γνωρίζεις αγωνίζεται σε κάποιο είδος μάχης.
Ζήσε απλά,
Αγάπησε γενναιόδωρα,
Νιάξου βαθιά,
Μίλα καλοσυνάτα..

secret

"Μη νιώθεις πως τα πάντα πάνε λάθος. Ακόμη και ένα σταματημένο ρολόι δείχνει σωστά την ώρα δύο φορές την ημέρα.."
"Να επιστρέφεις πάντα ό, τι δανείζεσαι.."
"Ξυπνώντας το πρωί, βάλε το αγαπημένο σου τραγούδι και φτιάξε τη μέρα σου.."
"Ό, τι και όποιος σε στεναχωρεί, γράψ' το στην άμμο, σε μια παραλία. Παρατήρησε πως τα κύματα θα σβήσουν σιγά σιγά τα πάντα.."
"Κάνε το καλό και ρίξ΄ το στο γιαλό. στο γκρεμό.. στο βουνό.. Μη περιμένεις αντάλλαγμα για ό,τι κάνεις. Κάν' το για' σένα.."
"Φτιάξε όλα τα σπασμένα αντικείμενα που υπάρχουν σπίτι σου και αυτό θα σε βοηθήσει να φτιάξεις και τα σπασμένα κομμάτια της ψυχής σου.."
"Κάθε φορά που μαλώνεις με τα παιδιά σου αγκάλιαζε τα μετά.."
"Ευτυχία είναι να έχεις κάποιον ν' αγαπάς, κάτι ασχολείσαι μαζί του και κάτι να ελπίζεις.."
"Μη περιμένεις να σε πάρει τηλέφωνο. Πάρε εσύ.."
"Χαμογέλα την ώρα που απαντάς στο τηλέφωνο. Ο συνομιλητής σου θα το ακούσει στη φωνή σου.."
"Όταν μιλάς σε κάποιον, κοίτα τον μέσα στα μάτια.."
"Βγάζε τα γυαλιά ηλίου όταν μιλάς σε κάποιον.."
"Προτίμησε να είσαι χαρούμενος παρά να έχεις πάντα δίκιο.."
"Να θυμάσαι πως όταν κάποιος άνθρωπος φεύγει από τη ζωή μας, πάντα έρχεται κάποιος καινούριος.."
"Όταν ραγίσει η καρδιά σου, βάλε συμβολικά ένα hansaplast πάνω της, για να σου θυμίζει ότι όλα θεραπεύονται όπως και οι πληγές που έκλεισαν στο παρελθόν.."
"Να συγχωρείς πάντα πρώτος.."
"Αιφνιδίασε τον εχθρό σου, στέλνοντάς του ένα μήνυμα αγάπης.."
"Σκέψου πως δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Όλα γίνονται για κάποιο λόγο.."
"Τα πράγματα στη ζωή είναι απλά. Ό, τι δίνεις παίρνεις.
Όλα εδώ πληρώνονται, όλα εδώ εξαργυρώνονται και όλα εδώ επιστρέφουν.." 

Η δύναμη της θέλησης

Κάποτε ο Πλάτωνας πήγε στο Σωκράτη και τον ρώτησε τι θα
χρειαζόταν να κάνει για να είναι σίγουρος ότι θα πετύχει εκείνο
που θέλει.

Ο Σωκράτης τον πήγε σε μια Λίμνη και του βούτηξε
το κεφάλι μέσα στο νερό για πολύ ώρα.

Στο τέλος 0 Πλάτωνας, απελπισμένους
και κοντεύοντας να σκάσει, κατάφερε να του ξεφύγει και να τινάξει
το κεφάλι του έξω φωνάζοντας.

-Τι κάνεις εκεί? Πας να με σκοτώσεις?


Ο Σωκράτης αποκρίθηκε ήρεμα

- Όταν θα θέλεις κάτι με την ίδια λαχτάρα
που ήθελες αυτή την ανάσα, τότε να ξέρεις πως θα το πετύχεις.

Δώδεκα καλές σκέψεις!

1. Ίσως ο Θεός μας στέλλει μερικούς λάθος ανθρώπους πριν από τη συνάντηση με τον σωστό άνθρωπο, έτσι ώστε όταν τον συναντήσουμε επιτέλους, θα ξέρουμε πώς να είμαστε ευγνώμονες γι 'αυτό δώρο.
2. Αγάπη είναι να είσαι μακριά από το πρόσωπο το οποίο αγαπάς αλλά πάντα να έχεις το συναίσθημα, το πάθος και τον ρομαντισμό με την σκέψη του.
3. Όταν η πόρτα της ευτυχίας κλείνει, μια άλλη ανοίγει αλλά συχνά κοιτάμε τόσο πολύ την κλειστή πόρτα που δεν βλέπουμε αυτήν που έχει ανοίξει για εμάς.
4. Το καλύτερο είδος φίλου είναι αυτό όπου μπορείτε να κάθεστε σε ένα μέρος χωρίς να λέτε λέξη, και να έχεις την αίσθηση πως ήταν η καλύτερη κουβέντα που είχατε ποτέ.
5. Είναι αλήθεια ότι δεν γνωρίζουμε τι έχουμε μέχρι να το χάσουμε, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι δεν ξέρουμε τι μας λείπει μέχρι να το αποκτήσουμε.
6. Υπάρχουν πράγματα που θέλαμε να ακούσουμε από κάποιον και ποτέ δεν θα ακούσουμε, αλλά δεν είμαστε τόσο κουφοί να μην τα ακούμε από αυτόν που τα λέει μέσα από την καρδιά του.
7. Μην πηγαίνεις σε κάποιον για το βλέμμα, μπορεί να παραπλανήσει. Μην πηγαίνεις σε κάποιον για τον πλούτο, στο τέλος σβήνει. Πήγαινε σε κάποιον που σε κάνει να χαμογελάς γιατί χρειάζεται μόνο ένα χαμόγελο για να κάνει μια σκοτεινή μέρα να φαίνεται φωτεινή.
8. Ονειρευτείτε ότι όνειρο θέλετε, πηγαίνετε όπου θέλετε να πάτε, γίνετε αυτό που θέλετε να είστε, επειδή έχετε μόνο μία ζωή και μία ευκαιρία να κάνετε όλα τα πράγματα που θέλετε να κάνετε.
9. Μια απρόσεκτη λέξη μπορεί να σκοτώσει, μια σκληρή λέξη μπορεί να καταστρέψει μια ζωή, μια έντονη λέξη μπορεί αγχώσει, μια αγαπημένη λέξη μπορεί να θεραπεύσει τα πάντα.
10. Οι ευτυχέστεροι των ανθρώπων δεν έχουν απαραιτήτως το καλύτερο από όλα, το μόνο που κάνουν είναι να εκμεταλλεύονται όλα όσα τους συμβαίνουν στη διαδρομή τους.
11. Η ευτυχία βρίσκεται σε κείνους που έκλαψαν, σε όσους έπαθαν, σε αυτούς που έχουν δοκιμαστεί, γιατί μόνο αυτοί μπορούν να εκτιμήσουν τη σημασία των ανθρώπων που έχουν αγγίξει τη ζωή τους.
12. Το λαμπρότερο μέλλον πάντοτε θα βασίζεται σε ένα ξεχασμένο παρελθόν, δεν μπορείτε να πλησιάσετε τις επιτυχίες της ζωής μέχρι να αφήσετε πίσω σας τις προηγούμενες αποτυχίες σας.. 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ!!!!

1η εβδομάδα. Σήµερα είµαι µιας εßδοµάδας. Τι χαρά, είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!
1 μηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.
2 μηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µου. Ήταν πολύ ανήσυχη όταν µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου. 
4 μηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν παιδιά στο σπίτι και είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.
5 μηνών.Σήµερα η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!
8 μηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής... η «ανθρώπινη» ικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!
12 μηνών.Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!
13 μηνών.Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.
15 μηνών. Όλα έχουν αλλάξει... Με κρατάνε κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Δεν µε θέλουν πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου.
16 μηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» - γάßγισα. Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, µε είχαν εγκαταλείψει!
17 μηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο του γυρισμού. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί»..
18 μηνών.Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.
19 μηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.
20 μηνών.Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώπροσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις». Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα. Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: <<γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν με ήθελε κανείς?>>
«Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισµό ο άνθρωπος απέκτησε µια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσµατα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό ßασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιηµένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να ßάζει ένα κενό µεταξύ της φύσης του και τη φύση των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση µιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύµßολο µια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε µια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσµό της κοινωνίας µεταξύ αυτού και του ζωικού ßασιλείου»
 [Sigmund Freud]