Εξήντα δραχμές

Τον καιρό που τα παγωτά ήταν πιο φθηνά απ’ότι σήμερα,ένα παιδάκι δέκα ετών μπήκε στο ζαχαροπλαστείο και κάθησε σ’ένα τραπέζι.Η σερβιτόρα τον σέρβιρε μ΄ένα ποτήρι νερό.’’Πόσο κάνει ένα παγωτό σοκολάτα και με αμύγδαλα από επάνω;’’τη ρώτησε το παιδί.’’Εξήντα δραχμές ‘’απάντησε εκείνη.Το παιδι έβγαλε από την τσέπη μία χούφτα νομίσματα και άρχισε να μετράει.’’Και πόσο κάνει χωρίς αμύγδαλα;’’ρωτησε πάλι σχεδόν ντροπιασμένος.
Άλλοι πελάτες περίμεναν να δώσουν παραγγελία και η κοπέλα άρχισε να χάνει την υπομονή της.’’Σαράντα πέντε δραχμές’’του είπε κάπως απότομα.
Το παιδί άρχισε να μετράει πάλι τα νομίσματα και είπε αποφασιστικά’’Θέλω ένα παγωτό σοκολάτα χωρίς αμύγδαλα από επάνω’’.Η σερβιτόρα του έφερε τη παραγγελία μαζί με την απόδειξη και έφυγε.
Το παιδί έφαγε το παγωτό,πλήρωσε στο ταμείο και έφυγε.
Όταν η σερβιτόρα ήρθε να μαζέψει κόμπιασε και τα μάτια της δάκρυσαν.Εκεί δίπλα από το άδειο πιατάκι και το ποτήρι με το νερό βρισκόνταν ,όμορφα τακτοποιημένα,νομίσματα αξίας δεκαπέντε δραχμών.Ήταν το φιλοδώρημά της(συνεπώς το παιδί είχε χρήματα για να βάλει και αμύγδαλα από πάνω,αλλά δεν θα είχε να αφήσει κάτι και ούτε θύμωσε για την αγένεια)
ΠΟΤΕ ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ

 

 

Regina Brett (90 ετών)

1.Η ζωή δεν είναι δίκαιη αλλά ακόμα κι έτσι είναι ωραία
2.Όταν αμφιβάλλεις για κάτι απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα
3.Η ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνια μισώντας τον οποιονδήποτε
4.Αν αρρωστήσεις δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένεια σου. Μη τους χάσεις
5.Πλήρωσε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα
6.Δεν χρειάζεται να υπερισχύεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε ότι διαφωνείς
7.Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ’ ότι αν κλαις μόνος
8.Δεν πειράζει να θυμώνεις με το Θεό το αντέχει.
9.Βάζε στην άκρη τη σύνταξη σου, από το πρώτο σου μισθό
10.Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη
11.Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην σου καταστρέψει το παρόν
12.Δεν πειράζει να σε δουν τα παιδιά σου να κλαις
13.Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα το δικό τους το ταξίδι
14.Αν μια σχέση πρέπει να διατηρείται μυστική τότε δεν πρέπει να τη διατηρείς εσύ
15.Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ’ ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρα του
16.Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό
17.Ξεφορτώσου ό, τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή ευχάριστο
18.Ό, τι δε σε σκοτώνει, σε κάνει όντως πιο δυνατό
19.Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα
20.Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή μη πεις όχι
21.Άναψε κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε ακριβά εσώρουχα. Μη τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.
22.Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα
23.Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μη περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να ντυθείς στα μοβ!
24.Το σημαντικότερο όργανο του σεξ είναι το μυαλό
25.Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ
26.Σε κάθε αποκαλούμενη «καταστροφή» σκέψου: «σε 5 χρόνια θα έχει καμιά σημασία?»
27.Να επιλέγεις πάντα τη ζωή
28.Συγχώρεσε σε όλους τα πάντα
29.Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα δεν είναι δική σου δουλειά
30.Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στον χρόνο
31.Όσο καλή η κακή κι αν είναι μια κατάσταση θα αλλάξει
32.Μην παίρνεις τόσο τον εαυτό σου στα σοβαρά. Κανείς δεν το κάνει
33.Πίστευε στα θαύματα
34.Ο Θεός σ’ αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες
35.Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα
36.Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: πεθαίνεις νέος
37.Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μια φορά τα παιδικά τους χρόνια
38.Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ό, τι αγάπησες
39.Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού
40.Αν βάζαμε τα προβλήματα μας δίπλα στων άλλων θα τα παίρναμε αμέσως πίσω
41.Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι
42.Τα καλύτερα έπονται
43.Ό, τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας
44.Ενέδωσε
45.Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα. Δεν παύει όμως να είναι δώρο

Μια συγκινητική, ανθρώπινη Ιστορία

Είμαι μια μητέρα τριών παιδιών, (ηλικίες 14, 12, 3) και έχω ολοκληρώσει πρόσφατα το πτυχίο μου στο κολέγιο. Στην τελευταία τάξη θα έπρεπε να επιλέξω το μάθημα της Κοινωνιολογίας.
Το τελευταίο μάθημα ήταν ο όρος της λέξης «Χαμόγελο». Η τάξη κλήθηκε να βγει έξω και να χαμογελάσει σε τρία άτομα και να περιγράψει τις αντιδράσεις τους.
Είμαι ένα πολύ φιλικό άτομο και πάντα χαιρετώ και χαμογελώ σε όλους ούτως ή άλλως. Έτσι, σκέφτηκα πως αυτό θα είναι πανεύκολο για μένα.
Μετά από λίγες μέρες πήγα με τον άντρα μου και το μικρότερο μας γιο, για πρωινό στα McDonald.
Ήμασταν στη γραμμή και περιμέναμε να εξυπηρετηθούμε, όταν ξαφνικά άρχισαν όλοι γύρω μου να απομακρύνονται, ακόμη και ο άντρας μου.
Εγώ δεν κουνήθηκα καν ... μια αίσθηση πανικού ένοιωσα μέσα μου. Καθώς γύρισα να δω γιατί είχαν όλοι μετακινηθεί, ένοιωσα μια φρικτή από «βρώμικο σώμα» μυρωδιά, και να στέκονται πίσω μου δύο φτωχοί άστεγοι άνδρες.
Καθώς κοίταξα τον πιο κοντό κύριο που ήταν πιο κοντά μου, τον είδα να μου «χαμογελά»... Είχε ένα όμορφο ουρανό από γαλανά μάτια γεμάτα φως του Θεού, και έψαξε για αποδοχή.
Μου είπε: «Καλημέρα», καθώς υπολόγίζε τα λίγα κέρματα που κρατούσε.
Ο δεύτερος άνδρας έπαιζε με τα χέρια του, και περίμενε υπομονετικά το φίλο του. Συνειδητοποίησα πως ήταν διανοητικά καθυστερημένος και ο άντρας με τα γαλανά μάτια ήταν η σωτηρία του.
Κράτησα τα δάκρυά μου, όπως στεκόμουν εκεί μαζί τους.
Η νεαρή κοπέλα στο γκισέ τον ρώτησε τι ήθελαν και αυτός είπε: «απλά ένα καφέ δεσποινίς». Αυτό ήταν το μόνο που θα μπορούσε να αντέξει οικονομικά. (Αν ήθελαν να καθίσουν στο εστιατόριο που ήταν ζεστά, έπρεπε να αγοράσουν κάτι. Αυτό που ήθελαν ήταν να ζεσταθούν).
Τότε ένιωσα πραγματικά συγκίνηση - σχεδόν να αγκαλιάσω το αγόρι με τα μπλε μάτια.
Όλα τα μάτια στο εστιατόριο ήταν στραμμένα πάνω μου σαν να περίμεναν την αντίδρασή μου.
Χαμογέλασα και ζήτησε από την νεαρή κοπέλα πίσω από τον πάγκο για να μου δώσει δύο γεύματα πρωινό σε ξεχωριστό δίσκο.
Στη συνέχεια περπάτησε μέχρι τη γωνία που οι δύο άνδρες είχαν επιλέξει ως σημείο ανάπαυσης. Έβαλα το δίσκο στο τραπέζι και άγγιξα το χέρι μου στο κρύο χέρι του γαλανομάτη κύριου. Κοίταξε εμένα, με δάκρυα στα μάτια του, και είπε: «Σας ευχαριστώ».
Έσκυψε, πήρε το χέρι μου και είπε, «δεν το κάνετε αυτό για μας. Ο Θεός είναι εδώ εργάζεται μέσα από μένα για να σας δώσω την ελπίδα. "
Άρχισα να κλαιω καθώς έφευγα για να πάω κοντά στο σύζυγο και το γιο μου. Όταν κάθισα ο άντρας μου χαμογέλασε και μου είπε: «Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Θεός σε έδωσε σε μένα Αγάπη μου, για να μου δώσει ελπίδα ..»
Επέστρεψα στο κολέγιο, στο τελευταίο βραδινό μάθημα, με αυτήν την ιστορία στο χέρι.
Το έδωσα στη καθηγήτρια και το διάβασε. Σήκωσε το βλέμμα και με ρώτησε αν μπορεί να το μοιραστεί με τους υπόλοιπους. Όταν άρχισε να διαβάζει άρχισα να συνειδητοποιώ, ως ανθρώπινα όντα και μέρος του μεριδίου του Θεού που είμαστε, πόσο πολύ έχουμε αυτή την ανάγκη να βοηθάμε και να βοηθούμαστε.
Με το δικό μου τρόπο είχα αγγίξει έναν άνθρωπο σε McDonald 's, το γιος μου, τον άντρα μου, τη καθηγήτρια, και κάθε ψυχή μέσα στην τάξη του τελευταίου μαθήματος του κολεγίου.
Αποφοίτησα με ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα που θα μπορούσα ποτέ να μάθω:
Ανεπιφύλακτη αποδοχή.
Για να κάνετε κάτι για τον εαυτό σας, χρησιμοποιήστε το κεφάλι σας ... Να κάνετε κάτι τους άλλους, χρησιμοποιήστε την καρδιά σας. 

Ένα όμορφο μήνυμα για τη φιλία

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου. Ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου, όμως μπορώ να σ’ ακούσω και να τα μοιραστώ μαζί σου.
Δεν μπορώ ν’ αλλάξω το παρελθόν ή το μέλλον σου. Όμως όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου
Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου. Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου να κρατηθείς και να μην πέσεις.
Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου δεν είναι δικές μου. Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.
Δεν κρίνω τις αποφάσεις που παίρνεις στη ζωή σου. Αρκούμαι να σε στηρίξω να σου δώσω κουράγιο και να σε βοηθήσω αν μου το ζητήσεις.
Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις, όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.
Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου όταν κάποιες θλίψεις σου σκίζουν τη καρδιά, όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου και να μαζέψω τα κομμάτια για να τη φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.
Δε μπορώ να σου πω ποιος είσαι, ούτε ποιος πρέπει να γίνεις. Μόνο μπορώ να σ’ αγαπώ όπως είσαι και να είμαι φίλος σου.
Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν τους φίλους και τις φίλες μου, δεν ήσουν πάνω ή κάτω ή στη μέση. Δεν ήσουν πρώτος ούτε τελευταίος στη λίστα. Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο.
Να κοιμάσαι ευτυχισμένος. Να εκπέμπεις αγάπη. Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί. Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις μας.
Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες. Να ακούμε τη καρδιά μας. Να εκτιμούμε τη ζωή.
Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι ο πρώτος ο δεύτερος ή ο τρίτος στη λίστα σου.
Μου αρκεί που με θέλεις σαν φίλο. Ευχαριστώ που είμαι

Πάντα να θυμάσαι.......

•  Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν για σένα. 
• Τουλάχιστον 15 σε αυτόν το κόσμο σε αγαπούν με κάποιο τρόπο.
• Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.
• Ένα χαμόγελο σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.
• Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί. 
• Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.
• Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.
• Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει.
• Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος κάτι καλό βγαίνει από αυτό.
• Όταν σκέφτεσαι ότι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξανάριξε μια ματιά. 
• Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές

Η Αλληγορία των Βατράχων..

Κάποτε έγινε ένας αγώνας βατράχων.
Στόχος να ανέβουν στην ψηλότερη κορυφή ενός πύργου.
Πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν να τους υποστηρίξουν.
Ο αγώνας άρχισε
Στην πραγματικότητα, ο κόσμος δεν πίστευε ότι ήταν εφικτό,
να ανέβουν οι βάτραχοι στην κορυφή του πύργου
και το μόνο που άκουγες ήταν:
«Τι κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρουν..»
Οι βάτραχοι άρχισαν να αμφιβάλλουν για τους εαυτούς τους
Ο κόσμος συνέχιζε
«Τι κόπος! Πoτέ δεν θα τα καταφέρουν..»
Και οι βάτραχοι, ο ένας μετά τον άλλο, παραδέχονταν την ήττα τους,
εκτός από έναν, που συνέχισε να σκαρφαλώνει
Στο τέλος, μόνο αυτός, και μετά από τρομερή προσπάθεια, κατόρθωσε να φθάσει στην κορυφή
Ένας από τους χαμένους βατράχους, πλησίασε να τον ρωτήσει
πώς τα κατάφερε να ανέβει στην κορυφή
Τότε συνειδητοποίησε ότι..
ήταν κουφός!!!

Ποτέ μην ακούτε ανθρώπους που έχουν την κακή συνήθεια να είναι αρνητικοί, γιατί σας κλέβουν τις μεγαλύτερες λαχτάρες και πόθους της καρδιάς σας.
Πάντοτε να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου την δύναμη της φράσης:
«Σκέψου θετικά!»
ΘΕΤΙΚΑ!
Συμπέρασμα:
Πάντα να κάνεις τον κουφό /-ή απέναντι σε όσους σου λένε ότι δεν μπορείς να πετύχεις τους στόχους σου ή να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου.

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑΣ ΚΟΥΦΟΣ ΒΑΤΡΑΧΟΣ

Τζόσουα Μπελλ

"Πώς χάνουμε τα μικρά και όμορφα πράγματα στη ζωή μας χάρη στο άγχος και τη ρουτίνα"..
Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά.
Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.
4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.
10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.
45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.
1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.
Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων. Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια.
Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;
Ένα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:
Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα .... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

εικόνα

Το ακριβό λουλούδι της ειλικρίνειας

Τον 3ο αιώνα ένας πρίγκιπας από τις βόρειες περιοχές της Κίνας πρόκειτο να στεφθεί αυτοκράτορας της χώρας. Για να γίνει η στέψη όμως έπρεπε να παντρευτεί.
Αποφάσισε να διοργανώσει ένα διαγωνισμό ανάμεσα στα κορίτσια της αυλής για να βρει ποια από αυτές θα ήταν άξια να γίνει σύζυγός του.
Την επόμενη μέρα ανακοίνωσε ότι θα δεχόταν όλα τα κορίτσια της αυλής και ότι θα ξεκινούσε ενας διαγωνισμός.
Μια ηλικιωμένη εργαζόμενη στην αυλή άκουσε τα περί διαγωνισμού και στενοχωρήθηκε πολύ. Ήξερε πως η κόρη της έτρεφε μια βαθειά αγάπη για τον πρίγκιπα. Είπε τα νέα στην κόρη της και ξαφνιάστηκε όταν την άκουσε να λέει πως σκόπευε να παραβρεθεί στην τελετή.
- Κόρη μου τι θα πας να κάνεις; Ύπάρχουν άλλες με πλούτη και ομορφιά στην αυλή.
Βγάλε από το μυαλό σου αυτή την σκέψη είναι καθαρή τρέλα
Το κορίτσι απάντησε :
- Όχι καλή μου μανούλα δεν τρελάθηκα. Ξέρω ότι ποτέ δεν θα με επιλέξουν. Ξέρω ότι δεν θα είμαι η νικήτρια του διαγωνισμού, αλλά θα έχω την ευκαιρία να είμαι έστω για μερικές στιγμές κοντά στον πρίγκιπα και αυτό μου αρκεί.
Όταν το κορίτσι έφτασε στο παλάτι όλα τα κορίτσια της αυλής ήταν εκεί με τα ωραιότερα φορέματά τους και τα ακριβότερα κοσμήματα.! Τελικά ο ίδιος ο πρίγκιπας ανακοίνωσε την έναρξη του διαγωνισμού:
- Θα δώσω σε κάθε μια από σας ένα σπόρο. Όποια από σας σε 6 μήνες μου φέρει ένα όμορφο λουλούδι, θα επιλεγεί για σύζυγός μου και μελλοντική αυτοκράτειρα της Κίνας.
Η πρόταση του πρίγκιπα ήταν σε απόλυτη συμφωνία με τις βαθιές παραδόσεις του λαού του, που έδινε τεράστια αξία στη γνώση της καλλιέργειας της γης…
Ο καιρός περνούσε και όπως η νέα ήξερε από καλλιέργεια της γης και κηπουρική, έβαζε όλης της την υπομονή και την τρυφερότητα στο σπόρο της. Ήξερε πως αν η ομορφιά του λουλουδιού της, έφτανε στο ίδιο ύψος με την αγάπη της για τον πρίγκιπα, δεν θα είχε άλλες έγνοιες για τα αποτελέσματα του διαγωνισμού.
Πέρασαν 3 μήνες και τίποτα δεν είχε φυτρώσει παρόλο που η νέα είχε δοκιμάσει όλες τις μεθόδους που ήξερε. Μέρα τη μέρα έβλεπε το όνειρό της να απομακρύνεται αλλά ένοιωθε την αγάπη της πιο βαθιά…. Οι 6 μήνες πέρασαν και τίποτα δεν είχε φυτρώσει. Ξέροντας πως είχε πραγματικά προσπαθήσει με αφοσίωση, ανακοίνωσε στη μητέρα της ότι παρά το λυπηρό αποτέλεσμα, θα πήγαινε στο παλάτι την καθορισμένη μέρα. Ήξερε πως δεν έχει καμιά ελπίδα αλλά η ιδέα να είναι έστω και μερικές στιγμές με τον πρίγκιπα της αρκούσε.
Την καθορισμένη μέρα πήγε στο παλάτι με τη γλάστρα της άδεια. Οι υπόλοιπες κοπέλες ήταν εκεί με γλάστρες που είχαν υπέροχα λουλούδια σε διάφορα χρώματα και σχήματα το ένα πιο όμορφο από το άλλο.
Η νέα ήταν έκπληκτη από την ομορφιά τόσων λουλουδιών.
Αφού ο πρίγκιπας πέρασε δυο φορές μπροστά από κάθε κοπέλα ανακοίνωσε τα αποτελέσματα του διαγωνισμού. Η νικήτρια του διαγωνισμού ήταν η κόρη της φτωχής. Αυτή θα γινόταν σύζυγός του.
Όλοι ήταν έκπληκτοι με την απόφαση του. Κανείς δεν είχε καταλάβει την απόφαση του. Ο πρίγκιπας τους εξήγησε:
-Η νέα αυτή είναι η μόνη άξια να γίνει σύζυγός μου και αυτοκράτειρα, γιατί ήταν η μόνη που καλλιέργησε και έφερε εδώ το λουλούδι της ειλικρίνειας, γιατί οι σπόροι που σας μοίρασα ήταν όλοι στείροι. Η ειλικρίνεια και η τιμιότητα είναι όπως ένα λουλούδι που έχει γίνει με φως και έτσι μπορεί να φωτίζει τους γύρω του, χαρίζοντας κυρίως το φως σε αυτούς που την «καλλιεργούν».

誠意

- Συγνώμη, έκανα λάθος...

Είχε πάει 3 η ώρα το ξημέρωμα. Το σημείωμα που είχε αφήσει η νεαρή φοιτήτρια στην είσοδο της πολυκατοικίας για το σημερινό πάρτυ, είχε μισοσκιστεί!
Η μυστηριώδης, περίεργη γριά του ισογείου, άρχισε να βάζει της φωνές, με όση δύναμη της είχαν αφήσει τα 70 χρόνια που κουβαλάει.
Και τι δεν έχει ειπωθεί γι’αυτήν! Ότι ήταν σε ψυχιατρείο, ότι ο άντρας της την είχε παρατήσει κι από τότε δε μιλάει σε κανέναν, ότι δεν έχει φίλους, ότι έχει φάει τις γάτες της... Κι άλλα φρικιαστικά πράγματα Πάρα πολλές φορές την έχουν ακούσει από τα γύρω διαμερίσματα να μιλάει και να φωνάζει μόνη της. Είχε δημιουργήσει μια εικόνα κακιάς μάγισσας, που χτυπημένη από τη μοναξιά τόσα χρόνια ξεσπά σε όποιον βρει γύρω της. Ένας θηλυκός, ανήμπορος διάολος που προσπαθεί να κάνει όλους γύρω της να τη μισήσουν. Και τη μισούσαν.
Ήταν 3 η ώρα και η γριά είχε σηκώσει το τηλέφωνο να πάρει την αστυνομία βρίζοντας! Είχε την κατάλληλη αφορμή να πάρει το αίμα της πίσω από όλον τον κόσμο. Ήταν ξημερώματα, έκαναν φασαρία. Το δίκιο, απόλυτα με το μέρος της. Η αστυνομία θα ερχόταν και θα έκανε μήνυση στη φοιτήτρια που τολμά να περνά τόσο καλά, που κάνει αυτά που δεν έκανε αυτή σε όλη της τη ζωή.
Όμως τότε, με το ακουστικό στο χέρι, ήρθε στ’αυτιά της ένα τραγούδι, όχι από αυτά τα σατανικά που ακούν τα παιδιά σήμερα και της είχαν πάρει τ’αυτιά όλο το βράδυ. Αυτό ήταν κάπως διαφορετικό. Αυτό από κάτι της θύμιζε.
«Μη μου θυμώνεις μάτια μου, που φεύγω για τα ξένα...πουλί θα γίνω και θα’ρθω πάλι κοντά σε σένα». Μα ναι ήταν αυτό που της είχε αφιερώσει ο άντρας της, πριν από κοντά μισό αιώνα. Τότε που ο ήλιος έλαμπε στα μάτια και στην καρδιά τους, και η αγάπη έλουζε κάθε μέρα τα ξανθά της μαλλιά. Όταν ένοιωθε τη νιότη να καίει μέσα της. Και θυμήθηκε τη ζωή που άφησε πίσω, αυτή που φοβήθηκε να ζήσει. Είδε με τη ψυχής της τον εαυτό της να στέκεται εκεί, 3 τα χαράματα, με μίσος για τα τραγούδια, μίσος για τη ζωή.
Ξαφνικά ένα τεράστιο βάρος την πλάκωσε. Μα ταυτόχρονα ένιωθε την καρδιά της να πετά σαν πουλί πάνω από το μικρό διαμέρισμά της, πάνω από την ασήμαντη ζωή της, και να πηγαίνει στον τρίτο όροφο, στο πάρτυ και να τραγουδά με τα παιδιά, να αγκαλιάζεται με όλους και να γελά!
- Άμεση δράση παρακαλώ.
- ...
- Παρακαλώ μιλήστε
- Συγνώμη, έκανα λάθος...
Την επόμενη μέρα, κάπου στο μεσημέρι, το κουδούνι ξύπνησε τα παιδιά στον τρίτο όροφο. Η φοιτήτρια άνοιξε. Δε βρήκε κανέναν, παρά μόνο μια μεγάλη σακούλα γεμάτη ζεστές τυρόπιτες και κουτιά από γάλα. Και μέσα το σημείωμα που είχαν βάλει πριν το πάρτυ στην είσοδο της πολυκατοικίας, με γραμμένη από πίσω μια φράση, με ένα μπλέ ξεθωριασμένο στυλό: «Να δυναμώνετε τη μουσική κάπου κάπου, σας παρακαλώ»
Τα παιδά, ποτέ δεν κατάλαβαν ποιός το έγραψε. Αυτός που το έγραψε όμως, ξέρει..

Έχει σημασία!!!

Στην παραλία μια μέρα ένας άνθρωπος που περπατούσε, είδε από μακριά έναν άλλον άνθρωπο που έσκυβε και πετούσε μέσα στην θάλασσα μερικά πράγματα.

Τον πλησίασε και είδε οτι αυτά τα πράγματα ήταν αστερίες που είχαν ξεβραστεί στην αμμουδιά.

Τον παρατήρησε λοιπόν ώρα, ύστερα δεν μπόρεσε άλλο να κρατηθεί και τον ρώτησε:

- Γιατί μπαίνεις στον κόπο και το κάνεις αυτό; Αφού είναι δεκάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Και ο άλλος απάντησε:

- Έχει σημασία για τούτον εδώ, και τον πέταξε μέσα στην θάλασσα για να συνεχίσει την ζωή του μέσα εκεί.

Κάνε μία ευχή..

Να μπορείς να εκφράζεις όλα σου τα αληθινά συναισθήματα
Να μπορείς να δέχεσαι με χαρά τα συναισθήματα των άλλων
Να μπορείς να ακούς και να συζητάς
Να μπορείς να δείχνεις εμπιστοσύνη
Να μπορείς να αγαπάς χωρίς ανταλλάγματα
Να μπορείς να συγχωρείς
Να μπορείς να είσαι ανεκτικός
Να μπορείς να είσαι υπομονετικός
Να μπορείς να συμπάσχεις
Να μπορείς να είσαι γενναιόδωρος
Να μπορείς νάχεις πάντα χιούμορ
Να μπορείς να βλέπεις τον πόνο σου σαν ευκαιρία εξέλιξης
Να μπορείς να αρκεισαι σε οσα σου προσφερονται
Να μπορείς, στα χρόνια της ωριμότητας, να κάνεις ακόμα μια αρχή...
Να μπορείς να μη φοβάσαι...
Να μπορείς να δέχεσαι την αγάπη...
Να μπορείς να αγαπάς τον εαυτό σου...
Να μπορεις να κλαις αν το εχεις αναγκη...
Να μπορείς να χαίρεσαι στην χαρά...
Να μπορείς να ταξιδεύεις στα λιμάνια της καρδιάς σου.....
Να μπορείς να είσαι φτωχός σε ατυχίες και πλούσιος σε ευτυχία...
Να μπορείς να έχεις φίλους που "ακούν" περισσότερα από όσα λες...
Να μπορείς να βρίσκεις πάντα μέσα σου τη γαλήνη,ακόμα και όταν πονάς...
Να μπορείς να βλέπεις μια ακτίνα φωτός ακόμα και στο πιο πυκνό σκοτάδι...
Να μπορείς μέσα από κάθε δοκιμασία να βγαίνεις πιο δυνατός...
Να μπορείς να δέχεσαι αυτά που φοβάσαι και να μην φοβάσαι αυτά που μπορείς...

ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ

Όταν ο Ντα Βίντσι σχεδίαζε τον μυστικό δείπνο, έψαχνε διάφορους ανθρώπους σαν πρότυπο, για να δώσει στα πρόσωπα που είχε στο μυαλό του, το αντίστοιχο βάθος. Είχε διαλέξει έναν νεαρό, πανέμορφο (ήταν γνωστές οι προτιμήσεις του στο αντρικό φύλο), για να αποτυπώσει στο πρόσωπο του, το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ο νεαρός ήταν πανέμορφος αλλά μεγάλος αλαζονας...Όταν τελείωσε ο Ντα Βίντσι τον ευχαρίστησε και κινήθηκε σε αναζήτηση προσώπων για τους μαθητές του. Μετά από χρόνια βρήκε κάποιον ρακένδυτο, ξιπασμένο ζητιάνο, άσχημο και απεριποίητο. Όταν του ζήτησε να τον ζωγραφίσει για να απεικονίσει τον Ιούδα, ο άνθρωπος ξέσπασε σε κλάματα. «Μην κλαις» του είπε, «θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε». Ο άνθρωπος με δάκρυα στα μάτια του απάντησε «Δεν κλαίω για την επιλογή σου, κλαίω γιατί εγώ ήμουν κάποτε που χρησιμοποίησες σαν εικόνα του Χριστού»

Όλα μέσα μας είναι και ο Χριστός και ο Ιούδας. Οι επιλογές μας, καθορίζουν το ποιόν μας και προβάλλουν αυτό που πραγματικά είμαστε και όχι αυτό που νομίζουμε πως είμαστε.

Η αυτογνωσία είναι η γνώση του εαυτού μας, των αρετών ή αδυναμιών μας. Είναι κάτι το σκληρό γι' αυτούς που θέλουν να διατηρούν προσωπείο, είναι όμως ευλογία για όσους αγαπούν την αλήθεια.

μη ευχάριστο άτομο...........

Το ακόλουθο γεγονός συνέβη κατά την διάρκεια ενός υπερατλαντικού ταξιδιού.
Μία κυρία έτυχε να καθίσει δίπλα σε ένα μελαψό κύριο.Η κυρία, φανερά εκνευρισμένη, ζήτησε από την αεροσυνοδό να της βρει άλλη θέση επειδή δεν ήθελε να κάθεται δίπλα σε κάποιον μη «ευχάριστο» τύπο
Η αεροσυνοδός της είπε ότι η πτήση ήταν γεμάτη, αλλά θα ερευνούσε εάν υπήρχε χώρος ελεύθερος, ακόμη και στη πρώτη θέση, ώστε να καλύψει το αίτημα της.
Oι υπόλοιποι επιβάτες βλέποντας τη σκηνή, απογοητεύτηκαν πάρα πολύ τόσο από τη κυρία με την αντικοινωνική της στάση , αλλά και με το γεγονός ότι μια τέτοια παράλογη απαίτηση θα την οδηγούσε ακόμη και στη πρώτη θέση.
Ο δυστυχής επιβάτης φανερά ενοχλημένος και συγχρόνως λυπημένος, για την ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε, προτίμησε να σιωπήσει.Το κλίμα μέσα στο αεροπλάνο ήταν πολύ ψυχρό και η ατμόσφαιρα πολύ ηλεκτρισμένη, αλλά η συγκεκριμένη κυρία έδειχνε ευτυχισμένη και χαρούμενη που θα μετακόμιζε στη πρώτη θέση , μακριά από «εκείνο» το άτομο!
Λίγα λεπτά αργότερα η αεροσυνοδός επέστρεψε και είπε στη κυρία:
“Συγνώμη κυρία , η πτήση είναι γεμάτη και δεν υπάρχει κενή θέση........., Ευτυχώς όμως βρήκα μία ελεύθερη στη πρώτη θέση!!!
“Moυ πήρε αρκετή ώρα, διότι έπρεπε να πάρω πρώτα την άδεια του captain για να γίνει αυτή η αλλαγή.
Συγκεκριμένα μου είπε ότι «με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να πιέσουμε κάποιον να καθίσει δίπλα σε ένα τόσο μη ευχάριστο άτομο» και ενέκρινε αμέσως την αλλαγή.
Οι υπόλοιποι επιβάτες δεν μπορούσαν να πιστέψουν ο,τι άκουγαν εκείνη τη στιγμή....... και η κυρία , με φανερή ικανοποίηση στο πρόσωπό, ετοιμάστηκε να σηκωθεί από τη θέση της......
Τότε η αεροσυνοδός γύρισε δίπλα στον μελαψό κύριο και του είπε:........
-Κύριε αν θέλετε ακολουθήστε με στην πρώτη θέση!!! Εκ μέρους της αεροπορικής μας εταιρίας , ο captain ζητά συγνώμη για το γεγονός πού έτυχε σε σας , να καθίσετε δίπλα σε ένα τόσο μη ευχάριστο άτομο.
Εκείνη τη χρονιά ο captain και το πλήρωμα βραβεύτηκαν για την αντίδραση τους σε εκείνη την πτήση

Σκέψου, Πίστεψε, ονειρέψου, τόλμα

Ένα οκτάχρονο αγόρι πλησίασε ένα γέρο στάθηκε μπροστά του, τον κοίταξε στα μάτια, και είπε: «είσαι πολύ σοφός άνθρωπος. Εγώ θα ήθελα να μάθω το μυστικό της ζωής. Θέλω να μου το πεις εσύ που ξέρεις"
Ο γέρος κοίταξε το νεαρό και απάντησε: «Έχω σκεφτεί πολύ στη ζωή μου, και το μυστικό μπορεί να συνοψιστεί σε τέσσερεις λέξεις.
Η πρώτη είναι πως. Σκέψου πως θέλεις να ζήσεις.
Η δεύτερη είναι να πιστέψεις. Πίστεψε στον εαυτό σου με βάση το σκεπτικό που έχεις κάνει σχετικά με το πώς θέλεις να ζήσεις.
Η τρίτη είναι όνειρο. Όνειρο για αυτά που θέλεις, με βάση την πίστη σου στον εαυτό σου και το πώς πρόκειται να ζήσεις.
Η τελευταία είναι τόλμη. Τόλμησε να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα, με βάση την πίστη σου στον εαυτό σου και τις αξίες σου. "

«Τριπλή διύλιση»

Μια μέρα εκεί που ο Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του. Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να του κάνει το τεστ της «τριπλής διύλισης».
- «Τριπλή διύλιση;» ρώτησε με απορία.
- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις. Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
- Ε….. όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…
- Μάλιστα άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα. Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο αυτό της καλοσύνης. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για το μαθητή μου είναι κάτι καλό;
- Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…
- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για το μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο τύπος έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορεί ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Το φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για το μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;
- Όχι δε νομίζω…
- Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο. Γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο τύπος έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…

«Nοημοσύνη της επιτυχίας»

Από το βιβλίο «Nοημοσύνη της επιτυχίας» του Sternberg και είναι ένα ηθικό δίδαγμα
Ο Τζακ, ο οποίος θεωρεί οτι είναι ο πιο έξυπνος στην τάξη του, χαίρεται να γελοιοποιεί τον Ίρβιν, το παιδί που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως το πιο χαζό στην τάξη. Ο Τζακ παίρνει κατά μέρος το φίλο του τον Τομ και του λέει: «Θες να δεις τι θα πει «χαζος», Τομ; Πρόσεξε αυτό… Ε, Ιρβιν. Εδώ εχω δύο νομίσματα. Πάρε όποιο θέλεις, είναι δικό σου».
Ο Ίρβιν κοιτάζει για λίγο τα 2 νομίσματα, ένα νόμισμα των 5 σεντς και ένα των 10, και στη συνέχεια επιλέγει το νόμισμα των 5 σεντς.
«Έλα λοιπόν,Ιρβ, παρ’το είναι δικό σου», λέει γελώντας ο Τζακ.
Ο Ίρβιν παίρνει το μεγαλύτερο σε μέγεθος νόμισμα και φεύγει. Ένας ενήλικος, που παρακολουθούσε τα παιδιά από κάποια απόσταση, προλαβαίνει τον Ίρβιν και του υποδεικνύει ευγενικά ότι το νόμισμα των 10 σεντς έχει μεγαλύτερη αξία από το άλλο, αν και μικρότερο στο μέγεθος, και οτι ο Ιρβιν μόλις έχασε 5 σεντς.
«Α,αυτό το ξέρω»,απαντά ο Ίρβιν, «αλλά αν έπαιρνα το νόμισμα των 10 σεντς, ο Τζακ δε θα μου ζητούσε ποτέ ξανα να διαλέξω ανάμεσα στα 2 νομίσματα. Τώρα όμως μου το ζητάει συνέχεια. Έχω ήδη βγάλει ένα δολάριο απ’ αυτόν και το μόνο που πρέπει να κάνω είναι να συνεχίσω να διαλέγω τα 5 σεντς.»
Ηθικό δίδαγμα: Ποτέ μην υποτιμάς κανέναν όσο χαζός και αν φάινεται.... Στην πραγματικότητα μπορεί να είσαι πολύ πιο χαζός από αυτόν....

Το όνομά μου είναι Ρόουζ. Είμαι ογδόντα επτά χρόνων.

Η πρώτη ημέρα του σχολείου καθηγητής μας παρουσίασε τον εαυτό του και μας ζήτησε να γνωρίσουμε κάποιον που δεν ξέραμε ήδη. Σηκώθηκα να κοιτάξω γύρω μου, όταν ένα απαλό χέρι ακούμπησε τον ώμο μου. Γύρισα και είδα πως άνηκε σε μια γυναίκα λίγο γριά να με κοιτάζει με ένα χαμόγελο που φώτισε όλη την ύπαρξη της...
«Γεια σου όμορφε.» μου είπε: «Το όνομά μου είναι Ρόουζ. Είμαι ογδόντα επτά χρόνων. Μπορώ να σου δώσω μια αγκαλιά; "
Γέλασα και με ενθουσιασμό ανταποκρίθηκα: «Φυσικά μπορείς!" και μου έδωσε μια τεράστια αγκαλιά.
«Γιατί είστε σε κολέγιο σε τόσο νεαρή, αθώα ηλικία; Ρώτησα.
Εκείνη χαριτολογώντας απάντησε: «Είμαι εδώ για να γνωρίσω έναν πλούσιο άντρα, να παντρευτώ, και να αποκτήσω παιδιά ...»
«Δεν μιλάς σοβαρά,» ρώτησα. Ήμουν περίεργος τι μπορεί να ήταν τα κίνητρα της για να είναι εκεί στην ηλικία της.
«Πάντα ονειρευόμουν να σπουδάσω σε κολέγιο και τώρα έχω την ευκαιρία!" μου είπε.
Μετά το μάθημα περπατήσαμε στο κτίριο της φοιτητικής ένωσης και μοιραστήκαμε ένα milkshake σοκολάτας. Γίναμε φίλοι αμέσως. Καθημερινά για τους επόμενους τρεις μήνες είμαστε αχώριστοι. Ήμουν πάντα γοητευμένος ακούγοντας αυτή τη «μηχανή του χρόνου», να μοιράζεται τη σοφία της και τις εμπειρίες της μαζί μου.
Στη διάρκεια του έτους, έκανε εύκολα φίλους όπου και αν πήγαινε. Του άρεσε να τη βλέπει να μεταμφιέζεται και εκείνη αποσπούσε την προσοχή όλων περισσότερο από τους άλλους μαθητές.
Στο τέλος του εξαμήνου καλέσαμε Ρόουζ να μιλήσει στο συμπόσιο του ποδοσφαίρου μας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που μας δίδαξε. Στάθηκε στο βάθρο και ήταν έτοιμη για την ομιλία της, όταν έριξε τρία από τα πέντε χαρτιά στο πάτωμα. Απογοητευμένη και λίγο στενοχωρημένη έσκυψε στο μικρόφωνο και απλά είπε: «Λυπάμαι που είμαι τόσο νευρική! Ποτέ δεν θα μπορέσω να βάλω τις κάρτες ομιλίας μου πίσω στη σειρά, οπότε επιτρέψτε μου να σας πω ακριβώς τι ξέρω ».
Καθώς γελάσαμε καθάρισε το λαιμό της και άρχισε, «Δε θέλουμε να σταματήσουμε να παίζουμε, γιατί είμαστε μεγάλοι. Έχουμε γεράσει γιατί σταματήσαμε να παίζουμε. Υπάρχουν μόνο τέσσερα μυστικά για να μείνουμε νέοι... είναι η ευτυχία, καθώς και η επίτευξη της επιτυχίας. Θα πρέπει να γελάτε και να βρίσκετε χιούμορ κάθε μέρα. Να έχετε ένα όνειρο. Όταν χάσετε τα όνειρά σας, θα πεθάνετε. Έχουμε τόσους πολλούς ανθρώπους που περπατούν γύρω μας οι οποίοι είναι νεκροί και δεν το ξέρουν καν! Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο γερνάω και στο μεγαλώνω.
Αν είστε δεκαεννιά χρονών και ξαπλωμένοι στο κρεβάτι για ένα ολόκληρο χρόνο και δεν κάνετε κάτι παραγωγικό, θα περάσετε στα είκοσι. Αν είμαι ογδόντα επτά χρονών και παραμείνω στο κρεβάτι για ένα χρόνο και δεν κάνω τίποτα θα περάσω στα ογδόντα οκτώ.
Ο καθένας μπορεί να μεγαλώνει... όταν δεν έχει κανένα ταλέντο ή μια ικανότητα. Η ιδέα είναι να μεγαλώσετε βρίσκοντας πάντα την ευκαιρία για αλλαγή.
Οι ηλικιωμένοι συνήθως λυπόμαστε όχι για ότι κάναμε αλλά για πράγματα που δεν κάναμε. Οι μόνοι άνθρωποι που φοβούνται τον θάνατο είναι οι λυπημένοι .. »
Στο τέλος του έτους πήρε τελικά το πτυχίο του κολεγίου που ήθελε τόσο πολύ.
Μία εβδομάδα μετά την αποφοίτηση η Ρόουζ πέθανε ήσυχα στον ύπνο της. Πάνω από δύο χιλιάδες σπουδαστές παρευρέθηκαν στην κηδεία της, ως φόρο τιμής για την υπέροχη γυναίκα που μας δίδαξε με το παράδειγμά της, ότι ποτέ δεν είναι αργά για αυτά που θέλεις να κάνεις.
Γερνάμε υποχρεωτικά. Μεγαλώνουμε προαιρετικά

Earthlings (Γήινοι)

Το Earthlings, σε αφήγηση του Joaquin Phoenix και σε μουσική του Moby, είναι ένα ντοκιμαντέρ που καταδεικνύει την πλήρη οικονομική εξάρτηση του ανθρώπινου είδους από τα ζώα που εκτρέφονται για κατοικίδια, φαγητό, ένδυση, διασκέδαση και επιστημονική έρευνα. Με τη χρήση κρυφών καμερών και υλικού που δεν είχε δημοσιευθεί ως τώρα, το Earthlings καταγράφει τις καθημερινές πρακτικές των μεγαλύτερων βιομηχανιών παγκοσμίως, όλες εκ των οποίων βασίζονται εξ ολοκλήρου στην εκμετάλλευση ζώων για τα κέρδη τους. Δυνατό, ενημερωτικό,αντιφατικό και προκλητικό, το Earthlings είναι μακράν το πιο κατανοητό ντοκιμαντέρ που έχει γυριστεί σχετικά με την στενή σχέση φύσης, ζώων και ανθρώπινου οικονομικού συμφέροντος.

O ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

1. Κάθησε μόνος-μόνη, Ηρέμησε, αποκρυστάλλωσε την σκέψη σου!

2. Σταμάτα να ζεις στο παρελθόν και προσπάθησε να ξεχάσεις τα όνειρα που είναι απραγματοποίητα!

3. Άφησε την φαντασία σου ελεύθερη και οραματίσου τους ρεαλιστικούς στόχους σου και ας είναι μακροχρόνιοι!

4. Μοίρασε τους συγκεκριμένους στόχους σου, κάνε τον προγραμματισμό για την εκπλήρωσή τους και Δώσε προτεραιότητες!

5. Ξύπνησε τον Μικρό Γίγαντα και την Σιδερένια θέληση που κρύβεται μέσα σου,
ανάπτυξε και συγκέντρωσε καθημερινά την αποφασιστικότητα πραγματοποίησης των στόχων σου!

6. Τοιχοκόλλησε και διάβαζε καθημερινά θετικά μηνύματα και ρητά. Επικαλέσου την βοήθεια αγαπημένων σου προσώπων για να αναπτερωθεί το ηθικό σου !

7. Να αποφεύγεις τους αρνητικούς και γκρινιάρηδες ανθρώπους.
Κάποιοι από αυτούς προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις αποτυχίες τους!

8. Να θυμάσαι, είναι πολύ πιό ωφέλιμο για το πνεύμα και την ψυχή σου
να προσπαθείς να μάθεις από τους γύρω σου, παρά να σχολιάζεις τις αδυναμίες τους!

9. Μην επιτρέψεις σε καμμία κριτική να σε κάνει να παρεκκλίνει από την πορεία σου!
Ξέχασε την φράση "Τι θα πεί ο κόσμος"!.
Ο Κόσμος "αυτός" έτσι κι αλλοιώς δεν κάνει ποτέ θετικά σχόλια!

10. Τράβα εμπρός με κρίση πάντα το συμφέρον σου ξεκινώντας από το 1 Τώρα! Ξεκίνα τώρα, Όχι αύριο! Κάνε συνεχείς αξιολογήσεις της πορείας του προγράμματός σου!

11. Μην εγκαταλείψεις την προσπάθειά σου ποτέ! Είναι φυσιολογικό να νοιώθεις φόβο και ανασφάλεια.
Η ανασφάλεια που φέρνει τις προσωρινές υποχωρήσεις είναι το απαραίτητο συστατικό της επιτυχίας!
Πρέπει πρώτα να αποτύχεις για να ξαναπροσπαθήσεις και να πετύχεις!

12. Να θυμάσαι!! Καμία επιτυχία δεν πραγματοποιείται με την πρώτη ή τις πρώτες προσπάθειες!
Μάθε πρώτα να χάνεις, μετά μάθε να επιμένεις και τέλος να έχεις σταθερότητα.

Όσοι αντέχουν, πάντα πετυχαίνουν! 

Bill Gates

Ο Bill Gates σε μια ομιλία του σε ένα γυμνάσιο, μίλησε για 11 κανόνες ζωής που δεν έμαθαν και δεν θα μάθουν στο σχολείο.
Μιλάει για το πως οι «προοδευτικοί» δάσκαλοι δημιούργησαν μια γενιά χωρίς αίσθηση της πραγματικότητας και πως αυτή αντίληψη προετοιμάζει τα παιδιά να αποτύχουν στον πραγματικό κόσμο.
Κανόνας 1: Η ζωή δεν είναι δίκαιη – συνήθισέ το!
Κανόνας 2: Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για την αυτό-εκτίμησή σου. Περιμένει πρώτα να επιτύχεις εσύ ο ίδιος κάτι ΠΡΙΝ αισθανθείς καλά με τον εαυτό σου.
Κανόνας 3: Δεν θα κερδίσεις 60.000 ευρώ το χρόνο τελειώνοντας το σχολείο. Δεν πρόκειται να γίνεις αντιπρόεδρος με δωρεάν αυτοκίνητο και κινητό τηλέφωνο μέχρι να τα κερδίσεις και τα δύο.
Κανόνας 4: Εάν νομίζεις ότι ο καθηγητής σου είναι σκληρός, περίμενε μέχρι να δεις το αφεντικό.
Κανόνας 5: Το γύρισμα των μπιφτεκιών δεν σου μειώνει την αξιοπρέπεια. Οι παππούδες σου είχαν μια διαφορετική λέξη για αυτή την εργασία: την έλεγαν ευκαιρία.
Κανόνας 6: Εάν τα μουσκέψεις, ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΣΟΥ. Γι’ αυτό μην κλαψουρίζεις για τα δικά σου λάθη, αλλά μάθε από αυτά.
Κανόνας 7: Πριν γεννηθείς, οι γονείς σου δεν ήταν τόσο βαρετοί όσο είναι σήμερα. Έγιναν έτσι πληρώνοντας τους λογαριασμούς σου, καθαρίζοντας τα ρούχα σου και ακούγοντάς σε να λες πόσο «cool» είσαι. Πριν λοιπόν σώσεις τα δάση από τα παράσιτα της γενιάς των γονιών σου, προσπάθησε να καθαρίσεις τη ντουλάπα στο δωμάτιό σου.
Κανόνας 8: Το σχολείο μπορεί να έχει βρει τον τρόπο να εξαλείψει τις διαφορές μεταξύ κερδισμένων και χαμένων, αλλά η ζωή ΟΧΙ. Μερικά σχολεία έχουν απορρίψει τις αρνητικές βαθμολογίες και θα σου δώσουν όσες ευκαιρίες θέλεις για να βρεις τη σωστή απάντηση. Αυτή η κατάσταση δεν μοιάζει ούτε στο ελάχιστο με την πραγματική ζωή.
Κανόνας 9: Η ζωή δεν είναι χωρισμένη σε εξάμηνα. Δεν υπάρχουν ολόκληρα καλοκαίρια διακοπών και πολύ λίγοι υπάλληλοι είναι διατεθειμένοι να σε βοηθήσουν να «βρεις» τον εαυτό σου. Αυτό μπορείς να το κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου.
Κανόνας 10: Η τηλεόραση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πραγματική ζωή. Στη πραγματική ζωή οι άνθρωποι είναι στις δουλείες τους και όχι στα μπαρ και στα καφενεία.
Κανόνας 11: Να είσαι ευγενικός με τους σπασίκλες. Στο τέλος μάλλον θα καταλήξεις να δουλεύεις για έναν από αυτούς.